Sokongan sosial keluarga dan bentuk halangan kepada penagih opiat dalam pemulihan di negeri Terengganu - Farah Syazrah binti Mohd Ghazalli
Pasaran dadah yang sentiasa berkembang dengan pelbagai kaedah pengedaran telah menyukarkan usaha membendung kes -kes penagihan seluruh dunia, Ketagihan dadah ternyata mengancarn fungsi individu, institusi keluarga bahkan negara. Di Malaysia, heroin dan morfin adalah dua dadah jenis opiat yang paling tinggi disalah guna setiap tahun. Kerajaan memandang serius isu ini dan sebagai langkah remedi, sejumlah peruntukan besar telah diagih bagi tujuan pemulihan dan kawalan. Ironinya, kadar ketagihan yang turun naik menjadi tanda aras negara masih terbelenggu dengan ancaman ini, meskipun pelbagai usaha telah dilakukan. Realitinya, pemulihan adalah proses sepanjang hayat dan tidak hanya berlaku di institusi pemulihan. Peranan keluarga sebagai surnber sokongan adalah penting dalam menyediakan bentuk sokongan yang diperlukan untuk pemulihan, narnun sering kali peranan ini tercabar dengan persekitaran yang tidak kondusif. Oleh yang demikian, kajian ini dijalankan berdasarkan empat objektif iaitu: i) Menganalisis bentuk sokongan yang diberi oleh keluarga kepada penagih opiat, ii) Menganalisis halangan yang dihadapi oleh keluarga dalam memberi sokongan sosial kepada penagih opiat, iii) Menganalisis bentuk halangan yang mempengaruhi sokongan sosial keluarga kepada penagih opiat serta iv) Merangka model sokongan keluarga kepada penagih opiat. Kajian ini menggunakan gabungan dua kaedah kajian iaitu kualitatif dan kuantitatif. Data kuantitatif diperoleh daripada soal selidik yang dijalankan ke ata 177 orang responden terdiri daripada ahli keluarga penagih opiat di negeri Terengganu. Data kualitatif dikumpul menerusi Focus Group Discussion (FOD) bersama 10 buah keluarga yang dipilih daripada responden yang sarna. Data kualitatif dianalisis menggunakan perisian Vivo untuk membentuk tema jawapan daripada FOD. Data kuantitatif pula dianalisis menggunakan analisis deskriptif dan regresi. Dua dapatan dibincang dan digabung untuk menjawab objektif kajian. Kajian mendapati sokongan sosial keluarga adalah signifikan. Empat bentuk sokongan diberikan secara berbeza di mana sokongan emosi berada di tahap tinggi sementara sokongan spiritual, informasi dan instrumental pula adalah sederhana. Sementara itu, halangan yang mengganggu sokongan sosial responden dalam membantu pemulihan penagih opiat adalah pengetahuan, emosi, interaksi, stigma dan peminggiran selain dua tema baharu iaitu persekitaran dan sikap penagih opiat. Hasil kajian juga menunjukkan hanya dua bentuk sokongan iaitu emosi dan spiritual signifikan dalam model sokongan sosial keluarga. Sokongan sosial keluarga mempunyai peranan penting dalam menjamin pemulihan ketagihan yang berterusan. Ia alasan kukuh untuk keluarga memperbaiki sokongan sosial bagi memenuhi keperluan pemulihan penagih opiat yang pelbagai.