| Summary: | Syeikh Ahmad Sahibulwafa Tajul Arifin merupakan seorang tokoh ulama Nusantara
dan pengasas kepada satu kaedah pembinaan akhlak golongan yang terlibat dengan
penagihan dadah dan kerosakan akhlak dikenali sebagai inabah. Kaedah yang berasal
dari Pondok Pesantren Suryalaya, Tasikmalaya, Indonesia ini, diguna pakai secara
meluas di beberapa buah negara di Nusantara. Kaedah ini berjaya merawat golongan
yang terlibat dengan masalah tersebut sehingga diiktiraf oleh badan tempatan dan
antarabangsa. Namun, falsafah pelllikiran Syeikh Ahmad Sahibulwafa Tajul Arifin
tentang manhaj pembinaan akhlak yang menjadi rahsia kejayaan kaedah inabah
tersebut, belum dikaji secara ilmiah. Justeru, penelitian secara mendalam tentang asas
pemikiran beliau perlu dilaksanakan agar ianya dapat difahami secara lebih jelas dan
kukuh. Kajian ini bertujuan menilai ketokohan dan pengaruh Syeikh Ahmad
Sahibulwafa Tajul Arifin, menghuraikan konsep dan manhaj pembinaan akhlak cetusan
beliau, serta menganalisa perkara tersebut. Kajian ini merupakan kajian kualitatif
menggunakan kaedah analisis dokumen dalam pengumpulan data dan disokong dengan
kaedah temu bual. Data yang dikurnpul dari karya Syeikh Ahmad Sahibulwafa Tajul
Arifin, kajian, jurnal, dan dokumen yang ditulis oleh sarjana tentang tokoh tersebut
dianalisis dengan menggunakan kaedah kajian sejarah, induktif, deduktif dan
komparatif. Kaedah kajian sejarah digunakan bagi menganalisis latar belakang serta
riwayat hidup tokoh tersebut. Kaedah induktif dan deduktif diaplikasikan dalam proses
analisis pernikiran beliau tentang akhlak. Manakala kaedah komparatif pula digunakan
bertujuan menilai keselarasan pemikiran beliau dengan al-Quran, Hadis dan pendapat
para ulama. Kajian mendapati Syeikh Ahmad Sahibulwafa Tajul Arifin merupakan
seorang tokoh yang mempunyai ciri kepimpinan, berpengaruh, serta berperanan
mernberikan sumbangan besar dalam politik, ekonomi, dan pendidikan Indonesia.
Kajian juga mendapati bahawa falsafah pembinaan akhlak hasil cetusan pemikiran
yeikh Ahmad Sahibulwafa Tajul Arifin adalah berasaskan konsep mengembalikan
jiwa manusia kepada keasliannya, iaitu kesucian dan makrifat yang dikenali sebagai
inabah. Konsep inabah ini memfokuskan usaha menyelesaikan punca masalah, iaitu
rnembaiki kerosakan jiwa yang berpunca dari dua penyakit utama iaitu kejahilan dan
ghaflali (kelalaian) yang diakibatkan oleh dua elemen besar, iaitu godaan nafsu dan
perdayaan syaitan. Manhaj pembaikian; kerosakan ini berteraskan amalan zikrullah yang
bersistem. Pemikiran beliau ini selaras dengan petunjuk al-Quran, Hadis dan pandangan
para ularna khususnya ulama tasawuf seperti al-Ghazali. Kajian ini memberi sumbangan
yang relevan kepada perkembangan pengetahuan, teori dan pelaksanaan kaedah
pembinaan akhlak. Ia boleh dimanfaatkan oleh agensi kerajaan dan Pertubuhan Bukan
Kerajaan berkenaan dalam usaha merangka dan melaksanakan program berkaitan.
|
|---|