| Summary: | Mutakhir ini, pelbagai jenis penyakit berjangkit dan faktor pembawa telah merebak sehingga mengorbankan ribuan nyawa seperti yang dilaporkan oleh Pertubuhan Kesihatan Sedunia dalam statistik yang dikeluarkan. Perkara ini amat membimbangkan kerana ia dilihat sebagai ancaman kepada masa depan dunia. Justeru objektif kajian ini adalah untuk mengetengahkan hubungan hukum syarak dengan ilmu sains perubatan berkaitan dengan permasalahan bersuci. Punca, jenis serta ancaman penyakit berjangkit ini terhadap masyarakat turut dibincangkan. Kajian berbentuk kualitatif dilakukan dengan mengumpul pelbagai bahan kepustakaan tradisi dan kontemporari. Maklumat yang diperoleh, dianalisis secara indulctif berdasarkan perbincangan yang dibangkitkan dalam bidang ilmu Syarak dan Sains Perubatan. Kajian ini mendapati wujud hubungan antara ilmu syarak dengan sains perubatan dalam perbincangan masalah bersuci (taharah) merangkumi kepentingan menjaga kebersihan individu, masyarakat dan persekitaran dalam pelbagai bentuk dan sumber (fasiliti). Penularan penyakit-penyakit berjangkit ini hakikatnya berpunca dari sikap mengabaikan adab dan ajaran Islam terhadap aspek kebersihan. Tindakan mengasingkan pesakit atau kuarantin daripada mendekati lokasi penempatan dan perhimpunan masyarakat awam merupakan usaha terakhir yang boleh dilakukan untuk mencegah penularan. Ringkasnya, Syariat Islam amat mengambil berat soal memelihara fasiliti awam dari sebarang bentuk pencemaran termasuklah menyekat pesakit yang dijangkiti oleh penyakit berjangkit daripada mendekati fasiliti awam. Pihak berkuasa juga bertanggungjawab memastikan pesakit tidak menggunakan fasiliti tersebut demi menjaga kemaslahatan awam atau pihak berkuasa dikira berdosa kerana gagal menunaikan tuntutan syarak.
|
|---|