Kesenian warisan Pahang: kajian tentang ciri keislaman dalam konteks sejarah dan budaya - Norazlinda Mohamed Rosdi
Kajian ini menjelaskan bagaimana ciri keislaman harus dianalisis dalam konteks sejarah dan budayanya. Secara praktis, kajian ini merupakan satu usaha untuk menjelaskan bagaimanakah ciri keislaman dapat diaplikasi dalam kesenian warisan Pahang dengan tumpuan khusus diberikan terhadap seni bina dan ukiran rumah tradisional, kain tenunan dan batik serta anyaman tradisional. Surnber-sumber data kajian ini adalah keterangan-keterangan lisan daripada penggiat yang terlibat dalam aspek-aspek kesenian warisan tersebut yang diperoleh melalui kajian di lapangan di hampir seluruh Negeri Pahang meliputi Kuala Lipis, Jerantut, Chenor, Pekan, Kuantan, Temerloh, Rompin, Maran, Bera dan Bentong. Kajian ini mendapati bahawa Negeri Pahang merupakan salah ebuah negeri di Pantai Timur yang masih mengekalkan 'culture setting' ciri-ciri tradisional Melayu. Walaupun sejarah peradaban negeri ini bermula pad a zaman purbakala Iagi, namun telah berlaku perubahan yang mendalam terhadap ideologi dan amalan kehidupan masyarakat watan setelah kedatangan agama Islam. Ini dimanifestasikan oleh kesenian warisannya itu. Kajian ini mendapati bahawa ciri-ciri keislaman pada kesenian warisan Negeri Pahang dapat dilihat pada kaedah atau cara mencipta, bahan, motif, penghayatan, amaIan, pentafsiran, citra (imej), mesej, matlamat, falsafah dan pemikiran di sebalik penciptaannya yang mana semuanya adalah berteraskan Islam atau sekurangkurangnya tidak terkeluar daripada landasan syariat Islamiyah. Kajian ini menekankan bahawa ciri-ciri keislaman pada kesenian warisan adalah bersifat kontekstual dan tergolong dalam aspek Muamalah iaitu perkara-perkara yang dibenarkan oleh Islam untuk menggunakan 'akal' bagi menafsirkannya asalkan ia dipandu oleh 'prinsip teras' iaitu wahyu yang terdiri daripada al-Qur'an, al-Had is dan juga ijmak ulamak.