Geostatistical Modelling of Soil Properties in East Java for Site Suitability Assessment - Al Dianty, Marelianda (2016)
Kepelbagaian spatial mempengaruhi tingkah laku asas dan oleh itu prestasi struktur geoteknikal. Kajian ini telah menjalankan analisis kuantitatif untuk pencirian tapak dan untuk ramalan sifat kejuruteraan tanah menggunakan statistik dan teknik pemodelan geostatistik yang telah digunakan dalam analisis geoteknikal tetapi jarang digunakan dalam bidang telekomunikasi. Penyiasatan tapak telah dijalankan berdasarkan prosedur projek telekomunikasi penyokong di wilayah Jawa Timur, Indonesia. Petunjuk kesesuaian bagi projek Jawa Timur adalah empat asas ciri-ciri kejuruteraan tanah iaitu indeks keplastikan, nisbah lompang, keliangan dan kekuatan ricih. Tanah Jawa Timur yang berkaitan dengan asas projek telekomunikasi mempunyai keplastikan yang kebanyakannya tinggi. Empat petunjuk kesesuaian telah digunakan dalam ramalan dan pemetaan. Corak spatial indikator ini digunakan untuk mengenal pasti kawasan-kawasan yang mempunyai ciri-ciri yang sesuai untuk pembinaan. Hasil daripada autokorelasi spatial telah menunjukkan bahawa model variogram dengan penganggar REML lebih sesuai untuk ramalan dan pemetaan berbanding dengan model tanpa REML. Penyelidikan ini peta ramalan dengan resolusi 1 km2 grid terhadap 73 tapak di lapan zon yang berbeza. Penilaian pemetaan tapak kesesuaian dijalankan berdasarkan penglihatan, topografi, penggunaan tanah dan ciri tanah, menggunakan proses analisis hierarki (AHP) untuk menentukan kepentingan relatif semua faktor-faktor yang dipilih. Hasil penilaian kesesuaian tapak menunjukkan bahawa Zon 2, Zon 3, Zon 4 dan Zon 8 dapat dikenal pasti sebagai kawasan yang sesuai manakala Zon 1, Zon 5, Zon 6 dan Zon 7 dapat dikenal pasti sebagai kawasan yang tidak sesuai untuk pembangunan. Pemodelan geostatistik menggunakan 'kriging' biasa telah berjaya digunakan untuk mencirikan sifat kejuruteraan tanah di setiap zon. Teknik ini boleh digunakan sebagai alat diagnostik untuk mengenal pasti sifat-sifat kejuruteraan tanah di tapak semasa fasa perancangan awal. Keputusan menunjukkan bahawa kaedah ini boleh digunakan untuk membuat keputusan mengenai kesesuaian tapak telekomunikasi walaupun dengan set data yang lebih kecil. Prosedur kajian ini juga boleh digunakan untuk menyediakan panduan yang lebih baik dalam mengutamakan zon untuk pembangunan bidang telekomunikasi. Tambahan pula, kaedah ini menawarkan pendekatan yang lebih dipercayai dan bermaklumat yang boleh digunakan dalam membuat keputusan untuk perancangan tanah selamat dan menjimatkan untuk wilayah Jawa Timur.