Pembinaan model penerimagunaan persekitaran pembelajaran maya dalam kalangan guru bahasa Melayu sekolah menengah di Selangor / Zanariah Hamid - Zanariah , Hamid (2020)

(untitled)
Kajian ini bertujuan untuk mengenal pasti tahap penerimagunaan Persekitaran Pembelajaran Maya serta menguji model cadangan yang menjelaskan faktor-faktor yang mempengaruhi penerimagunaan Persekitaran Pembelajaran Maya dalam kalangan guru Bahasa Melayu sekolah menengah di Selangor. Selain itu, kajian mengenai pemboleh ubah perantara (keinginan untuk penerimagunaan) dan pemboleh ubah penyederhana (umur, pengalaman mengajar dan jantina) juga dikaji memandangkan kajian berkaitan perantara dan penyederhana masih kurang dijalankan di negara ini. Walaupun terdapat kajian mengenai Persekitaran Pembelajaran Maya di Malaysia, namun kajian tersebut hanya memfokuskan kepada cabaran yang dihadapi oleh guru, manfaat aplikasi tersebut dalam pengajaran serta penerimaan aplikasi tersebut daripada pihak murid dan guru pelatih serta tidak berkaitan dengan guru Bahasa Melayu. Oleh itu, kajian ini cuba menghuraikan isu penerimagunaan guru Bahasa Melayu dengan menggunakan pemboleh ubah yang terdapat dalam Model Penerimaan Teknologi (TAM), Teori Bersepadu Penerimaan dan Penggunaan Teknologi (UTAUT), Konsep Kepercayaan Guru dalam Pengajaran dan Model Syarat Perubahan Ely. Kajian ini ialah kajian tinjauan dengan menggunakan soal selidik. Sebanyak 400 orang guru yang mengajar Bahasa Melayu sekolah menengah harian di Selangor telah dipilih secara rawak sebagai responden. Kajian ini menggunakan instrumen soal selidik yang diadaptasi daripada penyelidik terdahulu dengan tahap kesahan dan kebolehpercayaan yang baik. Pemodelan Persamaan Struktur Kuasa Dua Terkecil Separa (PLS-SEM) telah digunakan untuk mengenal pasti kesahan, kebolehpercayaan dan menganalisis data struktural. Dapatan kajian mendapati tahap penerimagunaan guru Bahasa Melayu adalah sederhana. Tujuh daripada lapan pemboleh ubah kajian menjadi peramal kepada penerimagunaan Persekitaran Pembelajaran Maya iaitu sokongan pentadbir (β = .230, p < .05), persepsi kebergunaan (β = .076, p < .05), keinginan untuk penerimagunaan (β = .347, p < .05), keadaan kemudahan (β = .304, p < .05), kemahiran teknologi (β = .136, p < .05), kepercayaan guru terhadap pengajaran (β = .146, p < .05) dan sikap terhadap penerimagunaan (β = .049, p < .05). Walaupun begitu, pemboleh ubah persepsi mudah guna tidak menjadi peramal kepada penerimagunaan Persekitaran Pembelajaran Maya (β = .030, p > .05). Selain itu, pemboleh ubah keinginan untuk penerimagunaan berfungsi sebagai perantara separa (β = .061, p < .05) dalam hubungan antara sikap terhadap penerimagunaan dengan penerimagunaan. Kajian ini mendapati umur berperanan sebagai penyederhana (β = .065, p < .05) dalam hubungan antara pemboleh ubah sikap terhadap penerimagunaan dengan penerimagunaan Persekitaran Pembelajaran Maya. Nilai pekali penentuan (R2) kajian ini adalah sebanyak 81.5% yang memberi maksud sebarang perubahan penerimagunaan Persekitaran Pembelajaran Maya disumbangkan oleh gabungan perubahan oleh ketujuh-tujuh faktor kajian yang signifikan secara statistik manakala 18.5% oleh faktor-faktor lain yang tidak dikaji. Model kajian ini mempunyai ramalan yang relevan (Q2) pada peringkat yang tinggi dengan nilai catatan sebanyak .465. Kesimpulannya, model penerimagunaan Persekitaran Pembelajaran Maya dalam kalangan guru Bahasa Melayu diharap dapat membantu kepada kejayaan penggunaan Persekitaran Pembelajaran Maya dalam pengajaran Bahasa Melayu.