Aspek pengabaian ibu bapa terhadap perkembangan menyeluruh kanak-kanak di Kuantan - Mohd Nizam Naqiyuddin Ahmad Sobri,; Mohamed Ayob Sukani, (Penerbit Universiti Kebangsaan Malaysia, 2025)
Kajian ini dijalankan dengan tujuan utama untuk menganalisis persepsi ibu bapa di Kuantan, Pahang, terhadap isu pengabaian kanak-kanak. Fokus utama kajian ini adalah untuk menilai tahap pengetahuan ibu bapa mengenai konsep pengabaian dan kesan-kesannya terhadap perkembangan kanak-kanak, yang merupakan isu sosial yang semakin mendapat perhatian dalam masyarakat. Dalam usaha untuk mendapatkan maklumat yang relevan dan tepat, kaedah soal selidik telah dipilih sebagai instrumen utama. Seramai 115 orang ibu bapa yang bekerja di kawasan Kuantan telah terlibat dalam kajian ini. Soal selidik yang disediakan merangkumi pelbagai aspek penting mengenai pengabaian kanak-kanak, seperti tahap pengetahuan ibu bapa tentang kesan pengabaian terhadap perkembangan fizikal, emosi, dan sosial kanak-kanak, faktor-faktor yang menyumbang kepada pengabaian, serta langkah-langkah yang boleh diambil untuk mencegahnya. Soal selidik ini bertujuan untuk mengumpul data yang dapat digunakan untuk menganalisis hubungan antara pengetahuan ibu bapa dan tahap perkembangan kanak-kanak. Dapatan kajian menunjukkan bahawa terdapat hubungan yang signifikan antara tahap pengetahuan ibu bapa mengenai pengabaian dan perkembangan kanak-kanak secara keseluruhan. Ibu bapa yang memiliki pemahaman yang lebih mendalam tentang kesan buruk pengabaian, serta faktor-faktor yang menyumbang kepada kejadian pengabaian, didapati lebih cenderung untuk memberi perhatian yang lebih kepada keperluan anak-anak mereka. Keprihatinan ini mempengaruhi perkembangan kanak-kanak secara positif, dengan memberi mereka persekitaran yang lebih stabil dan menyokong. Implikasi kajian ini adalah sangat penting, bukan sahaja untuk meningkatkan kesedaran ibu bapa mengenai tanggungjawab mereka dalam memastikan kesejahteraan dan perlindungan anak-anak, tetapi juga untuk memberi panduan kepada pihak berwajib dalam merangka dasar sosial yang lebih berkesan. Kajian ini boleh memberikan input yang bernilai kepada pihak kerajaan dalam merancang dan melaksanakan program perlindungan kanak-kanak yang lebih menyeluruh dan efektif. Dengan adanya dasar yang lebih baik, diharapkan hak-hak kanak-kanak dapat dipelihara dengan lebih telus, memastikan mereka tidak terabai dan dapat berkembang dengan seimbang tanpa gangguan akibat pengabaian.