Dikenler Sulanmasın! (Thorns should not be watered!) - Kayadibi, Saim (MEKA Gazetecilik Basım Yayın San. ve Tic. Ltd. Şti., 2016)
İnsan kendi katilini besler mi? diye bir soru sorulsa, hiç şüphesiz, beklemeden “hayır” cevabı verilecektir. İnsan durduk yere kendi katilini besler mi hiç? Beslemez elbette. Bu bereketli toprakların yetiştirdiği iyi yürekli Yusuf huylu güzel insanları, nice katilleri iyi huyluluklarından dolayı beslemişler, beslemeye de devam etmektedirler. Bunun nedeni aşırı yufka yürekli olmalarından, insana sadece insan olduğu için hizmet etme gayretinde olduklarındandır. Yufka yüreklilik hernekadar güzel bir davranış olsa da çoğu zaman iyi ile kötüyü ayırt etmede sıkıntı yaratabilir. Her insan iyi değildir, her hayvanın faydalı olmadığı gibi. Belki de adil olma adına adaletsizliği yeşertiyoruz da olabilir. Adalet her ne kadar bütün varlıklara eşit davranarak eşyayı yerli yerine koymak olsa da, gülü dikenden, iti attan, şeytanı melekten ayırt etmek gerekir. Bunların farkını ancak ferasetle ayırt edebiliriz. Bahçıvan bahçedeki bütün bitkilere su verir, kimisi diken kimisi kekik olur, kimisi gül, kimisi zakkum olur. Güle su vermek adalettendir ama dikeni sulamak ise zulme sebep olmaktır. Her suya ihtiyaç olana su vermek adaletten olsa da dikeni sulamak için ferasetle bakmak gerekir. Hiç şüphesiz adaletin zıddi zulümdir.