2025_Kepentingan Inovasi Kraf Tangan Tradisional Dalam Pemeliharaan dan Kelestarian Warisan Kebudayaan di Malaysia
| Format: | General Document |
|---|
| _version_ | 1860798355300417536 |
|---|---|
| building | INTELEK Repository |
| collection | Online Access |
| collectionurl | https://intelek.unisza.edu.my/intelek/pages/search.php?search=!collection1127683 |
| copyright | Copyright©PWB2026 |
| country | Malaysia |
| date | 2025-05-04 |
| format | General Document |
| id | 17438 |
| institution | UniSZA |
| originalfilename | KEPENTINGAN INOVASI KRAF TANGAN TRADISIONAL DALAM PEMELIHARAAN DAN KELESTARIAN WARISAN KEBUDAYAAN DI MALAYSIA (MASTER_2025).pdf |
| person | Syed Mohamad Shahfiq Syed Mohd Suhaimi |
| recordtype | oai_dc |
| resourceurl | https://intelek.unisza.edu.my/intelek/pages/view.php?ref=17438 |
| sourcemedia | Server storage Scanned document |
| spelling | 17438 https://intelek.unisza.edu.my/intelek/pages/view.php?ref=17438 https://intelek.unisza.edu.my/intelek/pages/search.php?search=!collection1127683 General Document Malaysia Library Staff (Top Management) Library Staff (Management) Library Staff (Support) Terengganu Faculty of Applied Social Sciences Malay application/pdf 1.7 Microsoft® Word for Microsoft 365 Public Access Server storage Scanned document Universiti Sultan Zainal Abidin Universiti Sultan Zainal Abidin Batik 225 Dissertations, Academic Copyright©PWB2026 Thesis 2025-05-04 Syed Mohamad Shahfiq Syed Mohd Suhaimi Warisan Kebudayaan Tidak Ketara Inovasi Kraf Tangan Songket Labu Sayong Kelestarian Industri Kraftangan Malaysia Kualitatif Sosioekonomi Seramik Tradisional Tekstil Tradisional Handicraft -- Malaysia Textile fabrics -- Malaysia Batik -- Malaysia Songket -- Malaysia Pottery, Malay -- Malaysia -- Perak Cultural property -- Protection -- Malaysia Technological innovations -- Economic aspects -- Malaysia Small business -- Malaysia 2025_Kepentingan Inovasi Kraf Tangan Tradisional Dalam Pemeliharaan dan Kelestarian Warisan Kebudayaan di Malaysia Warisan kebudayaan merupakan khazanah penting kepada sesebuah bangsa yang mencerminkan identiti bangsa tersebut. Namun, seiring dengan peredaran zaman, warisan kebudayaan secara perlahan-lahan dilupakan dan mengancam kelestariannya. Fenomena yang sama berlaku kepada warisan kebudayaan tidak ketara seperti kraf tangan tradisional, ini termasuklah batik, songket dan labu sayong yang sinonim dengan masyarakat Melayu. Beberapa faktor dikenal pasti menyumbang kepada isu tersebut, iaitu tahap kualiti kraf tangan yang rendah, warna yang tidak menarik, penggunaan mesin yang tidak terkawal serta ketiadaan pewaris dalam pembuatan kraf tangan tradisional. Maka, antara langkah untuk mengatasi faktor tersebut adalah melalui inovasi yang boleh dilakukan dalam beberapa aspek. Oleh itu kajian ini bertujuan untuk mengenal pasti bentuk inovasi yang wujud dalam kraf tangan tradisional terutamanya batik dan songket yang tergolong dalam bidang kraf tangan tekstil dan labu sayong yang tergolong dalam bidang kraf tangan seramik serta limitasi pada inovasi berkenaan, di samping menjelaskan keperluan inovasi dan menganalisis potensi yang ada pada inovasi kraf tangan. Kajian telah dijalankan dengan menggunakan reka bentuk kajian kes yang bersifat kualitatif. Tiga teknik pengumpulan data telah dilakukan iaitu temu bual, pemerhatian dan kajian dokumen. Kajian telah melibatkan seramai 15 orang informan terdiri daripada pegawai kerajaan dari badan kerajaan dan bukan kerajaan seperti Perbadanan Kemajuan Kraftangan Malaysia (Kraftangan Malaysia), Yayasan Tuanku Nur Zahirah (YTNZ) yang terlibat dengan sektor kraf tangan tradisional, pengusaha kraf tangan sama ada tukang kraf mahupun pengusaha kraf tangan tradisional di beberapa buah negeri iaitu Perak, Johor dan Terengganu. Data terkumpul dianalisis menggunakan perisian NVivo 12. Dapatan kajian menunjukkan terdapat beberapa bentuk inovasi utama dalam kraf tangan tradisional di Malaysia iaitu reka bentuk, motif, teknik pembuatan, bahan mentah, kegunaan, kawalan kualiti, pemasaran dan pewarisan kemahiran. Kajian turut mengenal pasti limitasi inovasi pada kraf tangan tradisional yang membolehkan inovasi dilakukan selagi tidak mengubah elemen kesenian kraf tangan iaitu proses pembuatan dan keaslian produk kraf. Manakala keperluan inovasi yang dikenal pasti adalah mengurangkan kos, memudahkan pengendalian, menyingkatkan proses, menyesuaikan dengan gaya hidup semasa, menghapuskan orang tengah dan menarik minat belia. Kajian juga mendapati potensi yang ada pada inovasi kraf tangan adalah seperti mewujudkan peluang pekerjaan dan sebagai sumber pendapatan, meluaskan capaian kraf tangan, menyumbang kepada kemampanan industri kraf tangan serta mampu menjadi produk pelancongan yang unik. Kraf tangan tradisional sewajarnya dipelihara, ini kerana ia bukan sahaja mampu untuk mengekalkan jati diri, tetapi juga mampu meningkatkan sosioekonomi sesebuah masyarakat. Hasil kajian dijangka dapat dijadikan panduan kepada pihak berwajib dalam merangka polisi khusus bagi langkah pemeliharaan seni warisan tidak ketara iaitu kraf tangan tradisional di samping dijadikan asas rujukan untuk kajian yang akan datang. uuid:2976DB1E-0E8C-405D-8193-DBFD9BFD8635 KEPENTINGAN INOVASI KRAF TANGAN TRADISIONAL DALAM PEMELIHARAAN DAN KELESTARIAN WARISAN KEBUDAYAAN DI MALAYSIA (MASTER_2025).pdf |
| spellingShingle | 2025_Kepentingan Inovasi Kraf Tangan Tradisional Dalam Pemeliharaan dan Kelestarian Warisan Kebudayaan di Malaysia |
| state | Terengganu |
| subject | Dissertations, Academic Handicraft -- Malaysia Textile fabrics -- Malaysia Batik -- Malaysia Songket -- Malaysia Pottery, Malay -- Malaysia -- Perak Cultural property -- Protection -- Malaysia Technological innovations -- Economic aspects -- Malaysia Small business -- Malaysia |
| summary | Warisan kebudayaan merupakan khazanah penting kepada sesebuah bangsa yang mencerminkan identiti bangsa tersebut. Namun, seiring dengan peredaran zaman, warisan kebudayaan secara perlahan-lahan dilupakan dan mengancam kelestariannya. Fenomena yang sama berlaku kepada warisan kebudayaan tidak ketara seperti kraf tangan tradisional, ini termasuklah batik, songket dan labu sayong yang sinonim dengan masyarakat Melayu. Beberapa faktor dikenal pasti menyumbang kepada isu tersebut, iaitu tahap kualiti kraf tangan yang rendah, warna yang tidak menarik, penggunaan mesin yang tidak terkawal serta ketiadaan pewaris dalam pembuatan kraf tangan tradisional. Maka, antara langkah untuk mengatasi faktor tersebut adalah melalui inovasi yang boleh dilakukan dalam beberapa aspek. Oleh itu kajian ini bertujuan untuk mengenal pasti bentuk inovasi yang wujud dalam kraf tangan tradisional terutamanya batik dan songket yang tergolong dalam bidang kraf tangan tekstil dan labu sayong yang tergolong dalam bidang kraf tangan seramik serta limitasi pada inovasi berkenaan, di samping menjelaskan keperluan inovasi dan menganalisis potensi yang ada pada inovasi kraf tangan. Kajian telah dijalankan dengan menggunakan reka bentuk kajian kes yang bersifat kualitatif. Tiga teknik pengumpulan data telah dilakukan iaitu temu bual, pemerhatian dan kajian dokumen. Kajian telah melibatkan seramai 15 orang informan terdiri daripada pegawai kerajaan dari badan kerajaan dan bukan kerajaan seperti Perbadanan Kemajuan Kraftangan Malaysia (Kraftangan Malaysia), Yayasan Tuanku Nur Zahirah (YTNZ) yang terlibat dengan sektor kraf tangan tradisional, pengusaha kraf tangan sama ada tukang kraf mahupun pengusaha kraf tangan tradisional di beberapa buah negeri iaitu Perak, Johor dan Terengganu. Data terkumpul dianalisis menggunakan perisian NVivo 12. Dapatan kajian menunjukkan terdapat beberapa bentuk inovasi utama dalam kraf tangan tradisional di Malaysia iaitu reka bentuk, motif, teknik pembuatan, bahan mentah, kegunaan, kawalan kualiti, pemasaran dan pewarisan kemahiran. Kajian turut mengenal pasti limitasi inovasi pada kraf tangan tradisional yang membolehkan inovasi dilakukan selagi tidak mengubah elemen kesenian kraf tangan iaitu proses pembuatan dan keaslian produk kraf. Manakala keperluan inovasi yang dikenal pasti adalah mengurangkan kos, memudahkan pengendalian, menyingkatkan proses, menyesuaikan dengan gaya hidup semasa, menghapuskan orang tengah dan menarik minat belia. Kajian juga mendapati potensi yang ada pada inovasi kraf tangan adalah seperti mewujudkan peluang pekerjaan dan sebagai sumber pendapatan, meluaskan capaian kraf tangan, menyumbang kepada kemampanan industri kraf tangan serta mampu menjadi produk pelancongan yang unik. Kraf tangan tradisional sewajarnya dipelihara, ini kerana ia bukan sahaja mampu untuk mengekalkan jati diri, tetapi juga mampu meningkatkan sosioekonomi sesebuah masyarakat. Hasil kajian dijangka dapat dijadikan panduan kepada pihak berwajib dalam merangka polisi khusus bagi langkah pemeliharaan seni warisan tidak ketara iaitu kraf tangan tradisional di samping dijadikan asas rujukan untuk kajian yang akan datang. |
| title | 2025_Kepentingan Inovasi Kraf Tangan Tradisional Dalam Pemeliharaan dan Kelestarian Warisan Kebudayaan di Malaysia |
| title_full | 2025_Kepentingan Inovasi Kraf Tangan Tradisional Dalam Pemeliharaan dan Kelestarian Warisan Kebudayaan di Malaysia |
| title_fullStr | 2025_Kepentingan Inovasi Kraf Tangan Tradisional Dalam Pemeliharaan dan Kelestarian Warisan Kebudayaan di Malaysia |
| title_full_unstemmed | 2025_Kepentingan Inovasi Kraf Tangan Tradisional Dalam Pemeliharaan dan Kelestarian Warisan Kebudayaan di Malaysia |
| title_short | 2025_Kepentingan Inovasi Kraf Tangan Tradisional Dalam Pemeliharaan dan Kelestarian Warisan Kebudayaan di Malaysia |
| title_sort | 2025_kepentingan inovasi kraf tangan tradisional dalam pemeliharaan dan kelestarian warisan kebudayaan di malaysia |